sosyomat.com

Acının gölgesinde bi hayat sürmektir kader.. ne zaman dur dersin o devam eder.. yıldızlar kayar kalbinin en uçsuz yerlerinden.. ve bi bakarsın o kayıp giden yıldızlardan biri sen olmuşsun.. ardına bakmaz başın dük düşersin inadına o uçurumdan.. ve denize varır yolun.. kader böyle bir şeydir ne kadar seversen o kadar sever seni.. ...;)

kavurucu güneşin altındaki deniz suyuyla aynı tadı taşıyor hayat. yakıyor, nefes alamıyorum artık. ayaklarımın altında bir zeminin varlığını unutalı çok zaman oldu. bedenimden büyük dalgalarla, suyla buruşmuş tenimi oradan oraya sürükleyen akıntılarla boğuşmaktan o kadar yoruldum ki...

sabahları uyanabilmeyi, ara sıra da olsa huzurla uyumayı, dişlerimin arasına sıkışan domates parçalarını dilimle çıkarırken mutlu olmayı özlüyorum. üstüste dizilmiş binlerce kutuda saklı onbinlerce sayfa hatıranın arasından, üç beşini hatırlıyorum yalnızca. neden olduğunu bilmediğim ve karşısında dilim tutuk bakakaldığım, tekerrür eden hatıraları hatırlıyorum. bir daha olmayacağını umduğum, sandığım, gerçekleşmemesini dilediğim olayların tekrarlanması karşısında aciz, sessiz, donuk ve bitkinim. ses çıkaramıyorum, çünkü kontrol bende değil. tepki gösteremiyorum, çünkü tepkilerim beni dibe çekmekten başka hiçbir işe yaramıyor. her şeyi gözardı edip yutamıyorum, çünkü ben yuttukça, daha fazlası geliyor.

boğazınızda bir yanık bırakan, yaşarken hissettiklerinizi her hatırlayışınızda tekrar tekrar yaşatan acılarınızı düşünün. ölüm gibi, kayıp gibi, tutunamayıp düşüş gibi... onu yaşıyorum ben. tam "unuttum" derken, silmişken, gömmüşken farklı bir insanda, farklı bir dış görünüşle tezahur eden o acıyla ağlıyorum. buruştuğumu hissediyorum, yükün altında ezildiğimi, bedenimin artık işe yaramaz hale geldiğini görüyorum. kaldıramayacağım bir acıya katlanmaya çalışarak, katlanacağını zannederek kandırıyor bedenim zihnimi.

meğer hayat gerçekten tekerrürden ibaretmiş. bir insanın "kader" kitabında hep aynı olayların tekrarı varmış da benim haberim yokmuş. hatalarım mı vardı? vardı evet. eksiklerim mi vardı? evet. ama böyle bir acıya mahkum olacağımı hiç beklemez, hiç sanmazdım. yaşamışlığımdan dolayı sanmazdım, bedeli bir kez ödemişliğimden dolayı sanmazdım. ama oluyormuş. tekrarlanıyormuş.